Ѓорѓе Давид и неговата партнерка Ана, која му ја роди ќерката Сташа, не живеат на иста адреса, но секогаш ги слават празниците заедно.
– Прво за сите, зборот „жена“ ми звучи грубо. Немам жена, имам девојка со која имам дете. Работам до моментот наречен кујна и работам во кујната. Сè што треба да се направи наоколу, како што е набавката, е моја работа, а потоа Ана ги зема работите во свои раце и секогаш е нешто раскошно – рече Ѓорѓе за партнерката со која не живее заедно.
– Функционира феноменално затоа што не се земаме здраво за готово. Ниту таа ме разбира како фикус, ниту јас ја разбирам неа како крст. Се додека постои таа енергија на радост кога двајца луѓе се среќаваат, тоа е она што ве држи во тензија и ве држи потентни во секоја смисла на зборот. Многу ме растажува кога гледам дека луѓето се во брак 20, 30 години, а имаат некаква омраза во очите или целосна незаинтересираност еден за друг. Тоа не е нашиот случај. Јас сум човек кој е воспитан со бајки, знам дека имало централна купола каде што партнерите тропале, воделе љубов, се дружеле, а потоа принцот или подоцна кралот ги имал своите одаи од десно, а принцезата или кралицата од лево. И затоа секоја бајка завршувала со „тие живееле среќно до крајот на животот“. Се трудам да ја одржам таа дистанца со Ана, што е инспиративно.
Тој откри како неговата ќерка реагирала на тоа што нејзините родители не живеат на иста адреса.
– Таа никогаш ништо не прашала. Бидејќи Сташа има многу љубов излеана врз неа и од мене и од нејзината мајка. Исто така, има многу притисоци. Таа е многу интелигентно девојче, не знам од кого била привлечена, брзо сфаќа работи, што најдобро се гледа кога станува збор за уметност. Сташа не поставува такво прашање, за неа ова е нормална приказна и најважно од сè, таа не чувствува недостаток на самохран родител, а нејзината мајка е најзаслужна за тоа, вели Ѓорѓе за спрските медиуми.
фото:instagram printscreen/djordje_david
