Една од најголемите холивудски ѕвезди по долго време даде големо интервју и отворено зборуваше за својата работа, репутацијата, животот надвор од снимањата и неверојатната посветеност на филмовите. Том Круз притоа не се обиде да ги ублажи приказните што го следат со децении.
Том Круз во последните децении речиси целосно избегнуваше големи интервјуа. Филмовите, премиерите и опасните акробации беа насекаде, но приватните размислувања на еден од најголемите холивудски актери главно остануваа надвор од јавноста.
Сега, на 64-годишна возраст, тој повторно се најде на насловната страница на „GQ“, првпат по две децении, и даде ретко долго интервју во кое многу поотворено од вообичаено зборуваше за својот живот и начинот на размислување.
Една негова реченица можеби најдобро го опишува неговиот однос кон кариерата што ја започнал уште како тинејџер.
„Снимањето филмови не е она што го правам. Тоа е она што сум.“
„Дали се плашам од смртта? Не, не се плашам“.
Подготвеноста на Круз за опасни акробации со години е една од најголемите приказни во неговата кариера. Возел мотор од карпа, висел од авион во лет и изведувал сцени поради кои членовите на филмската екипа неретко биле понервозни од него. Кога новинарот директно го прашал дали се плаши од смртта, Круз немал дилема.
Тој објаснил дека уште од најмала возраст го доживува животот како авантура и дека го привлекува стоењето на работ, буквално и метафорично. Стравот, вели, не е нешто што нужно треба да се избегнува. Го интересираат токму ситуациите во кои постои неизвесност и во кои мора да совлада нешто што сè уште не го знае.
Таквиот однос кон ризикот, вели тој, не е нешто што им го препорачува на сите. Едноставно го смета за дел од сопствената личност.
Круз зборувал и за детството обележано со чести преселби. Посетувал околу 15 училишта за 16 години, поради што уште од најрана возраст морал да ги набљудува новите луѓе, начините на однесување и средините во кои пристигнувал.
Уште тогаш мечтаел за филмот, но не им ги откривал своите амбиции на сите. Имал, како што вели, сопствен „таен план“. Ги запишувал целите и ги чувал на ѕидот, но славата не му била главниот мотив. Сакал да снима филмови, да патува низ светот и да запознава луѓе и различни култури.
Не завршил филмска ниту актерска школа. Само на 18 години се нашол на филмски сет и почнал да проучува сè што се случува околу него – од глумата и камерата до сценографијата, осветлувањето и продукцијата.
Раскажал и анегдота од снимањето на филмот „Taps“. Режисерот му рекол да го осмисли ликот, а Круз отишол во градот и ја избричил главата без претходно да праша некого. Дури кога се вратил на сетот сфатил дека сепак требало однапред да му најави таква одлука на режисерот.
Таквиот начин на работа го следел низ целата кариера. Круз признава дека од луѓето со кои соработува очекува многу и дека отворено ги предупредува за тоа пред почетокот на работата.
Гласините дека е исклучително барачки не се обидува да ги демантира.
Алехандро Г. Ињариту, кој го режирал во новиот филм „Digger“, опишал до каде оди таа концентрација. Се присетил на тешка сцена со стотици статисти и низа прецизно координирани движења, во која Круз, по низа режисерски инструкции, без проблем го направил сето она што се барало од него.
Самиот Круз го нарекува „Digger“ најбарачката улога во неговата кариера. Смета дека филмот на некој начин претставува спој на сè што научил за глумата и филмот во текот на децениите.
Одговорот е прилично очекуван – се подготвува за следниот филм. Вели дека постојано нешто учи или проучува и дека филмот за него не започнува на првиот ден од снимањето. Подготовките понекогаш траат со години.
Неговиот однос кон мобилниот телефон е сосема поинаков. Го држи што подалеку од себе и се обидува да поминува што помалку време на него. На членовите на екипата повеќе сака да им каже да не му испраќаат километарски мејлови, туку да дојдат и да разговараат со него.
Кога новинарот го прашал која е најголемата заблуда што луѓето ја имаат за него, Круз немал конкретен одговор. Вели дека речиси воопшто не размислува за тоа бидејќи повеќе е насочен кон она што се случува сега и кон она што допрва доаѓа.
На прашањето дали 64. роденден го натерал поинаку да размислува за животот, Круз практично ја отфрлил самата идеја дека бројот на годините треба нешто значително да промени.
Минатото главно го проучува за да разбере што функционирало, а што не, но тврди дека не живее во него. По секоја остварена цел се појавува нова.
Еднакво карактеристичен бил и одговорот на прашањето каде всушност се чувствува како дома. По речиси 45 години кариера, домот за него не е одреден град или куќа, туку филмскиот сет.
Круз вели дека се гледа себеси како граѓанин на светот и дека токму на снимањата, опкружен со луѓе кои заедно создаваат нешто ново, го чувствува она што го привлекувало уште како момче.
Можеби затоа ни на 64 години не зборува за забавување. Неговиот поглед и понатаму е насочен кон следниот филм, следната вештина што сè уште не ја совладал и следниот сон што допрва треба да го оствари.
Foto: printscreen/instgaram/tomcruise
