На денешен ден, 11 септември, се навршуваат шест години од смртта на легендарната македонска пејачка Нина Спирова, една од најпознатите интерпретаторки на староградската и народната музика. Родена е на 26 октомври 1938 година во Прилеп, а почина на 11 септември 2020 година во Коштуниќи.
Со својот милозвучен, моќен и препознатлив глас, Нина Спирова остави зад себе музичко наследство кое и денес има посебно место во македонската култура. Нејзините интерпретации на македонски народни и староградски песни, но и на забавни мелодии, со текот на годините прераснаа во вистински евергрини.
Спирова беше една од пејачките кои умееле на секоја песна да ѝ дадат посебен печат. Нејзиниот глас носеше топлина, но и сила, а начинот на кој ги интерпретираше песните ги правеше препознатливи уште од првите стихови.
Меѓу трајните вредности што ги остави зад себе се нејзините интерпретации на „Бог да бие кој прв почна“, „Пилето ми пее“, „Не си го продавај Кољо чифликот“, „Судбо моја, судбино“, „Зајди, зајди, јасно сонце“, „Кажи, кажи либе Стано“, „Еден бакнеж“, „Молчи, молчи“ и уште многу други песни.
Нејзината кариера е поврзана и со почетоците на големите македонски фестивалски музички случувања. Спирова настапувала на првите изданија на Скопскиот фестивал, а во текот на својата кариера соработувала со голем број истакнати македонски автори, композитори и аранжери, меѓу кои и Драган Ѓаконовски-Шпато, Љубомир Бранѓолица и Димитар Масевски.
Само за музичката продукција на МРТВ има снимено повеќе од 80 композиции, меѓу кои „Молчи, молчи“, „Еден бакнеж“, „Езеро мое“, „Далечен крај“, „Пелистерски очи“, „На овој ден“ и други песни кои останаа запаметени кај повеќе генерации слушатели.
Особено место во нејзиниот опус има „Еден бакнеж“, песна која остана еден од најпрепознатливите евергрини поврзани со нејзиното име. Во придружба на Македонската филхармонија, Спирова ја отпеа песната на фестивалот „Опатија“ во 1962 година, каде што се закити со првата награда.
Нејзиниот вокален квалитет и интерпретативната зрелост ѝ овозможиле да настапува и надвор од Македонија. Во 1964 година имала забележителен настап на фестивалот „Белградска пролет“, каде што ја извела песната „Бела хризантема“. Снимала и сингл-плочи на српскохрватски јазик.
Но, покрај нејзиниот несомнен музички талент, Нина Спирова останала запаметена и по својата скромност и ненаметливост. За разлика од многу јавни личности, таа не го изложувала приватниот живот пред јавноста и со своето повлечено и достоинствено однесување останала далеку од естрадната бучава.
Во почетокот на 1980-тите години, Спирова се повлекла од естрадната сцена. Иако нејзината активна кариера завршила, нејзините песни продолжиле да живеат и да се пренесуваат од генерација на генерација.
Шест години по нејзиното заминување, името на Нина Спирова и понатаму е неразделно од едно време во кое македонската забавна, народна и староградска песна добиваше трајни музички записи. Нејзиниот глас останува сочуван во песните, а нејзините интерпретации се потсетник на една исклучително значајна епоха во македонската музика.
Нина Спирова замина тивко, но песните што ги остави зад себе продолжуваат да звучат – како спомен на еден голем глас кој стана дел од македонската музичка вечност.
Фото: Архива
