Некои деца сонуваат да станат фудбалери, други пејачи, актери или лекари. Кристиан Шопов уште како дете знаел дека го привлекува нешто поинакво – светот во кој невозможното изгледа возможно, предметите исчезнуваат, луѓето се појавуваат од празни кутии, а публиката со неверување се прашува: „Како го направи тоа?“
Неговата детска желба била да стане илузионист, а една од најголемите инспирации му бил светски познатиот американски магионичар Дејвид Коперфилд. Но, меѓу детската фасцинација и вистинската магија постоела една голема пречка: Во тоа време немало интернет, немало лесно достапни туторијали, ниту бескрајни видеа со објаснувања на магични трикови.
Она што го немал како извор на информации, Кристијан го надоместувал со нешто што ниту една технологија не може да го замени – фантазијата.
Првиот магичен трик се родил во детството
Пресвртниот момент се случил кон крајот на седмо одделение, кога неговиот тетин од Кикинда, Србија, го запознал со магионичар на една забава организирана во дом за пензионери. Настанот имал и посебна семејна нишка: Таму настапувал неговиот дедо, кој по професија бил каменорезец, но пеел и оперски арии. Татко му, пак, е диригент и му помогнал на дедото да навлезе во светот на оперското пеење.
Така, во една средина во која се сретнале музиката, семејните приказни и сценската уметност, Кристијан го научил својот прв магичен трик.
Можеби за некого тоа би било само интересна случка од детството. За него, тоа било почеток на една опсесија.
Во следната година магијата станала дел од неговото секојдневие. Размислувал за трикови, ги проучувал, ги замислувал и се обидувал самиот да создава нови. Понекогаш станувал од кревет среде ноќ за да размислува за некоја идеја. Нарачал книга со магични трикови, а сè што не можел да научи од достапните извори, се обидувал да го надополни со сопствена креативност. Наместо да чека некој да му ги открие тајните на магијата, тој се обидувал самиот да ги замисли.
Следното лето повторно заминал во Кикинда, каде што магионичарот го научил неколку професионални трикови. Тогаш се случил и неговиот прв сценски настап – пред членовите на пензионерското друштво, на истото место каде што претходно се запознал со магијата.
Така, уште како момче, Кристијан ја направил првата вистинска разлика меѓу детскиот сон и професијата: застанал пред публика и се обидел да ја претвори својата фантазија во вистинско сценско доживување.
Од училишната клупа до телевизиските камери
Кога се преселил во Скопје и бил прва година средно училиште, се отворила нова можност. Неговиот татко работел на музички телевизиски проект на Сител телевизија, во кој настапувал и познатиот македонски магионичар Мистер Магнус од Велес.
Продуцентот на емисијата му дал шанса и на младиот Кристијан да се претстави пред телевизиските камери. За момче кое дотогаш ги усовршувало триковите во домашни услови и настапувало пред помала публика, ова бил значаен чекор напред.
Телевизијата му овозможила нешто што не можела да му го даде ниту една книга – да ја види реакцијата на пошироката публика и да го почувствува потенцијалот на магијата како професионална забава.
По емитувањето на настапот, го контактирал Ристо Самарџиев, кој ја менаџирал детската емисија „Сител Бамбини“. Кристијан добил можност да настапува во емисијата секоја недела, приближно половина година.
Единствениот исклучок, како што раскажува самиот, бил денот кога се успал и го пропуштил настапот. Толку сериозно ја сфатил обврската што чувствувал голема вина, но Самарџиев му простил.
Оваа анегдота открива една важна страна од неговиот карактер во тие години: магијата за него не била само игра, туку обврска што сакал да ја исполни. Иако бил млад, веќе го чувствувал притисокот на професионалниот ангажман.
Во емисијата се емитувала и реклама за неговите настапи на детски родендени. Тоа било почетокот на неговата мала, но амбициозна магионичарска работа.
Сестра му му изработила визит-картички, кои ги делел на родендените и на другите настани. Од еден настап следел друг, од едно познанство се отворала нова врата, а кругот на луѓе што знаеле за него постојано се ширел.
На детските родендени не ја забавувал само публиката. Таму запознавал луѓе од различни професии и општествени сфери, а со текот на времето почнал да добива покани за гостувања во други телевизиски емисии, настапи за компании, маркетинг-агенции и граѓански здруженија.
Така, уште како средношколец, Кристијан почнал да гради нешто повеќе од репутација на млад магионичар. Почнал да создава контакти, да ја препознава вредноста на личната промоција и да учи како талентот може да се претвори во професионална можност.
Два сона што изгледале недостижни: Игор Џамбазов и „Фаст Фуд 7“
Додека неговите врсници размислувале за училиште, излегувања и идните професии, Кристијан веќе имал конкретни желби за својата кариера. Приближно во втора година средно училиште, си замислувал дека еден ден ќе настапува заедно со Игор Џамбазов. Истовремено, посакувал негов спонзор да биде познатиот ресторан „Фаст Фуд 7“.
Две желби што можеби звучеле нереално за еден тинејџер, особено за некој што сè уште немал доволно знаење за деловни преговори, спонзорства и професионално менаџирање.
Но, животот понекогаш ги поврзува коцките на начин што тешко би можел да се испланира однапред.
Еден ден, кога се вратил од училиште, мајка му му соопштила дека по телефон го барал менаџерот на Игор Џамбазов. Следувал состанок, на кој му било објаснето дека го забележале неговиот телевизиски настап и дека сакаат да го поканат да настапи на новогодишната прослава во хотелот „Александар Палас“, настан што го организирале.
Така, неговата замисла добила реална форма. Кристијан настапувал на новогодишна прослава на која присуствувал и Игор Џамбазов. Но, најинтересниот дел од приказната допрва следувал.
По настапот, на новогодишната ноќ, му пришол господин кој го поканил да се придружи на масата каде што седел со семејството. Кристијан цела вечер им покажувал магични трикови. На крајот, луѓето му откриле дека се сопственици на „Фаст Фуд 7“ и го прашале дали би сакал да му бидат спонзори. И вториот сон станал реалност.
Договорот бил конкретен: Кристијан требало да најде телевизиска емисија во која ќе настапува без надомест, водителот да ја промовира емисијата, а спонзорот да му обезбеди финансиска поддршка.
Тој се поврзал со Драган Вучиќ, закажал состанок и му ја предложил идејата за соработка. Вучиќ ја прифатил, па започнала двомесечна соработка.
Поддршката од „Фаст Фуд 7“ му овозможила да инвестира во сопственото усовршување. Заминува во Белград за да учи нови трикови од магионичари, добива две одела за настапи и продолжува да гради професионална сценска слика.
Меѓу гостите пред кои настапувал биле и пејачите Горан Каран и Саша Матиќ, на кои се сеќава од тој период.
Оваа епизода е еден од највпечатливите моменти во неговата биографија, бидејќи покажува како се испреплетиле талентот, личните желби, телевизиската видливост и деловната поддршка.
Кристијан не добил само спонзор. Добил можност да научи дека зад сценскиот настап стојат и организација, промоција, финансии, партнерства и доверба.
Економски факултет – патот како магијата да стане бизнис
Како што се приближувал крајот на средношколските денови, се појавило прашањето што ги чека многу млади луѓе: кој факултет да го избере и како да ја замисли својата иднина?
Иако веќе имал телевизиски настапи, редовни роденденски ангажмани и искуство со познати имиња од македонската естрада, Кристијан постојано слушал дека од магионичарството тешко може да се живее.
Наместо да се откаже од сонот, одлучил да го проучи она што му недостигало – деловната страна на професијата.
Се запишал на Економскиот факултет, на насоката маркетинг, со идеја да научи како се создаваат приходи, како се промовира еден производ и како талентот може да се претвори во одржлив бизнис. Особено го фасцинирал маркетинг-миксот: производ, цена, дистрибуција и промоција.
За Кристијан тоа не останало само лекција од учебникот. Посакал да провери како функционира теоријата во практика, па решил да регистрира фирма додека сè уште бил студент. Резултатот бил амбициозен проект – организација на првиот фестивал на илузија во Македонија, како што го опишува во својата приказна.
На фестивалот извел голема илузија со мотор и празна кутија, а меѓу највпечатливите моменти било и исчезнувањето на пејачката Елена Ристеска. Настанот го воделе Марин Бабиќ и Сашко Коцев.
Кристијан овој проект го памети како најголемата илузија што дотогаш била изведена во Македонија. Тоа е неговата оценка за значењето и размерите на спектаклот, кој за млад магионичар претставувал голем организациски и сценски предизвик.
Особено важен детал е што фестивалот имал хуманитарен карактер. Целиот приход од настанот бил дониран.
Токму тука се појавува една нишка што подоцна ќе стане значаен дел од неговата работа: магијата не мора да служи само за забава и заработка. Таа може да биде средство за собирање луѓе околу добра цел.
Кога зад сцената ќе се појави најтешката животна лекција
По фестивалот, Кристијан продолжил со организација на настани, меѓу кои и активности во трговскиот центар „Скопје Сити Мол“ (Skopje City Mall).
Но, во периодот кога неговите професионални амбиции се ширеле, се соочил со сериозен здравствен предизвик.
Според неговото сведоштво, поминал месец и половина во болница. По излегувањето од болницата, ја затворил фирмата и се посветил на завршувањето на факултетот.
Ова бил еден од првите големи прекини во неговиот професионален развој. Дотогаш, приказната се движела од едно достигнување кон друго: телевизија, спонзорство, настапи, фестивал и претприемачки обиди.
Сега, наместо да планира нова илузија, морал да се соочи со сопствените здравствени ограничувања и со потребата да го преиспита следниот чекор.
Деталите за здравствената состојба не се наведени во неговата приказна, па не може да се извлекуваат заклучоци за природата на проблемот. Она што е познато е дека закрепнувањето го оддалечило од претходниот деловен план, но не ја избришало неговата желба да создава.
По завршувањето на факултетот, повторно се насочил кон претприемништвото, овојпат со идеја во која магијата ќе добие и образовна и општествена функција.
Магија за почиста Македонија – проект што стигнал до 50.000 деца
Една од најзначајните етапи во неговата кариера започнала по дипломирањето, кога учествувал на натпревар за зелени бизнис-идеи.
Неговата замисла била необична, но логична во контекст на неговата професија: преку магионичарски трикови да ја промовира екологијата и да ги едуцира децата за заштита на животната средина.
Идејата добила финансиска поддршка од 10.000 американски долари, грант што, според неговото сведоштво, му бил доделен преку Фондот на браќата Рокфелер од САД.
Со оваа поддршка ја регистрирал фирмата „Грин Меџик Продакшн“ (Green Magic Production) и започнал да ја развива својата едукативна магионичарска програма.
Се поврзал со „Пакомак“, компанија што работи во областа на управувањето со амбалажниот отпад, и преку соработката ја реализирал претставата со која настапувал во основни училишта низ Македонија.
Целта била јасна: на децата да им се приближат темите за селектирање амбалажен отпад и одговорно однесување кон животната средина на начин што ќе им биде интересен, разбирлив и забавен.
Наместо класично предавање, Кристијан ја користел магијата за да го привлече вниманието на најмладите, а потоа пораката ја поврзувал со конкретни навики и постапки.
Според бројките што ги наведува, неговата претстава ја виделе околу 50.000 деца.
Тоа е значаен опсег за проект во кој сценската уметност се користи како средство за едукација. Во оваа фаза, магијата излегла од рамките на родендените, телевизиските студија и корпоративните настани и влегла во училиштата, каде што можела да влијае врз начинот на кој децата размислуваат за отпадот, рециклирањето и личната одговорност.
Кристијан овој проект го опишува како најголемиот магионичарски едукативен проект во историјата на Македонија. За независно потврдување на оваа споредбена оценка би биле потребни дополнителни податоци, но бројката од околу 50.000 деца, доколку се потврди со проектната документација, сама по себе зборува за големината на неговиот образовен досег.
Воедно, овој проект покажува дека неговото образование по маркетинг не било случаен избор. Тој успеал да ги поврзе креативната идеја, претприемништвото, партнерството со компанија и општествено корисната цел во еден проект.
„Грин Меџик Продакшн“ – кога сонот добива деловна форма
Со грантот и соработката со „Пакомак“, магијата добила нова организациска структура преку „Грин Меџик Продакшн“.
Наместо да зависи исклучиво од поединечни настапи, Кристијан развивал концепт во кој магионичарската уметност можела да биде основа за различни проекти: забава, едукација, промоција и општествена одговорност.
Во оваа фаза се гледа и разликата меѓу момчето што ноќе измислувало трикови и возрасниот човек што се обидувал да изгради сопствен професионален систем.
Првиот имал фантазија и љубопитност. Вториот веќе размислувал за грантови, деловни партнери, организација на проекти, целни групи и одржливост.
Но, како и многу други претприемачки приказни, и оваа се соочила со околности што не зависеле од личната амбиција.
Коронавирусот ги запрел настапите, но не и желбата да се продолжи
Пандемијата на коронавирусот донела големи промени во светот на настаните, забавата и културата. Настапите се намалиле или исчезнале, а за професија што зависи од непосредна средба со публика, тоа било особено сериозен удар.
Кристијан раскажува дека во тој период ја затворил фирмата и се вработил во осигурителна компанија.
Можеби на прв поглед тоа изгледало како напуштање на магијата и обид за целосно нов професионален почеток. Но, неговата приказна добила уште еден неочекуван пресврт.
Повторно се соочил со сериозен здравствен проблем, поради кој бил на боледување. Од работниот однос, според неговото сведоштво, поминал околу месец и половина, од кои само седум дена бил на работа, а остатокот на боледување, по што одлучил да даде отказ.
Ова бил уште еден момент во кој морал да ја преиспита врската меѓу сигурноста на редовното вработување и потребата да продолжи да го гради сопствениот пат.
Неговата приказна не е онаа за човек кому сè му одело лесно. Напротив, професионалните успеси кај него се испреплетуваат со прекини, затворање фирми, здравствени тешкотии и потреба од нови почетоци.
Она што останало непроменето е желбата да се занимава со магија и да создава проекти со сопствен печат.
„Среќотворци“ – нова платформа за старата страст
По затворањето на фирмата и напуштањето на работата во осигурителната компанија, Кристијан решил повторно да се бори како магионичар и претприемач.
Овојпат, како што наведува, основал здружение на граѓани „Среќотворци“, во кое е вработен и денес.
Самото име асоцира на суштината на она што го работи: создавање моменти на радост, изненадување и позитивно доживување. Во неговиот случај, тоа не се сведува само на трик што ќе ја насмее публиката или ќе ја остави без зборови. Станува збор и за можноста магијата да се употреби во проекти со пошироко значење.
Преку здружението, Кристијан продолжува да ја поврзува својата професионална определба со општествената одговорност, а хуманитарната работа ја наведува како важен дел од својот живот.
Овој премин е значаен и од аспект на неговата биографија: магијата, која започнала како детска фасцинација, постепено станала професија, потоа претприемачки проект, а на крајот и средство за работа со заедницата.
Хуманоста не е трик: Лајонс клуб „Матка“ и солидарноста
Покрај комерцијалните настапи, Кристијан настапува и хуманитарно. Во своето сведоштво нагласува дека верува оти солидарноста и помагањето треба да бидат дел од животот на секој човек.
Со години е член на меѓународната сервисна организација „Лајонс клуб“, а припаѓа на „Лајонс клуб Матка“. Заедно со други професионалци, учествува во хуманитарни акции насочени кон помош на заедницата.
Покрај ова членство, соработува и со различни здруженија на граѓани.
Овој дел од неговата работа открива поинаква страна од сценскиот лик. На сцената магионичарот се обидува да ја изненади публиката и да предизвика восхит. Во хуманитарните активности, пак, суштината не е во аплаузот, туку во конкретната помош и во придонесот кон луѓето на кои им е потребна поддршка.
Неговото учество во ваквите иницијативи се надоврзува на хуманитарниот фестивал на илузија, на кој го донирал целиот приход, како и на еколошката претстава наменета за десетици илјади деца.
Така, низ различни периоди од неговиот живот, се повторува една иста идеја: талентот може да се искористи не само за личен успех, туку и за да се направи нешто корисно за другите.
Кристијан Шопов денес: магионичар, претприемач и човек што лесно не се откажува
Кога ќе се погледне целиот негов пат, се добива приказна што е многу поширока од биографија на изведувач на магични трикови.
Кристијан Шопов започнал како момче кое немало многу извори за учење, па морало да ја користи фантазијата. Потоа станал млад телевизиски изведувач, настапувал на родендени и корпоративни настани, добил спонзорство, работел на големи сценски илузии и организирал фестивал на илузија.
Студирал маркетинг за да научи како да го претвори својот талент во професија. Создал едукативен еколошки проект, соработувал со „Пакомак“, според сопствените податоци настапувал пред околу 50.000 деца, основал продукциска фирма и подоцна го продолжил својот пат преку здружението „Среќотворци“.
Во меѓувреме, двапати се соочил со сериозни здравствени предизвици, затворал бизниси и се обидувал повторно да започне.
Неговата приказна не треба да се идеализира како пат без грешки и тешкотии. Таа е интересна токму затоа што покажува колку различни вештини и колку лична истрајност се потребни за еден сон да опстане во реалниот живот.
Магијата е уметност во која публиката не знае што се случува зад сцената. Но, во животот на магионичарот, зад секој настап стојат подготовка, повторување, неуспешни обиди, организација, финансиски одлуки и многу работа што ретко се гледа од гледалиштето.
Кристијан ја започнал својата приказна со фантазија, ја продолжил со образование и претприемништво, а низ годините ја надополнил со еколошки и хуманитарни проекти.
Можеби токму затоа неговата најголема животна илузија не е исчезнувањето на човек од сцена, ниту појавувањето на мотор од празна кутија. Туку способноста, по секој прекин и секоја затворена врата, повторно да се врати на она што отсекогаш сакал да го прави.
Зашто, во приказната на Кристијан Шопов, магијата не е само она што публиката го гледа. Таа е и она што човекот го прави со својот сон кога животот ќе престане да биде бајка, приказна што ќе ја раскаже во своето гостување во новото издание на интер ток шоуто „НИШТО ЛИЧНО“ кај Антонио Димитриевски.
Премиерата оди вечерва, СРЕДА, 28-ти октомври со почеток во 20.00 часот, ексклузивно само на YouTube каналот на КурирМК (
