На денешен ден пред 35 години, на боиштето во Хрватска, загинале новинарот и уредник на дописништвото на РТС, Зоран Амиджиќ, снимателот Бора Петровиќ, асистентот на снимателот Дејан Милиќевиќ и уредникот во Шабац, Сретан Илиќ.
Екипата на РТС била убиена на Банија додека со службениот автомобил се враќала од снимање. На патот меѓу Петриња и Глина останал недовршен телевизиски прилог. Во автомобилот биле испукани стотици куршуми.
Новинарите биле убиени во заседа, а за злосторството никој не одговарал. Нивните имиња останале запишани во историјата на новинарството, но и во сеќавањата на луѓето што ги познавале. Пред зградата во Шабац каде што работеле е подигнато спомен-обележје, а улицата од која тргнале на последната професионална задача го носи нивното име.
Огњен Амиджиќ своевремено објави емотивна фотографија од 1979 година, на која е во прегратките на својот татко. Тој тогаш имал четири години, а на фотографијата се и неговата мајка и сестра.
„Оваа фотографија ми е една од најмилите спомени од детството. Сеќавањето на татко ми и на среќните семејни моменти секогаш ме потсетува колку е важно семејството“, напиша Амиджиќ.
Во една прилика раскажа и како ја дознал веста за смртта на татко му. Полицајци дошле во нивниот дом еден час по полноќ, со задача на семејството да му ја соопштат трагичната вест. Огњен имал само 16 години и морал да им каже на мајка си и сестра си дека татко му е убиен.
„Ми недостига татко ми и знам дека животот ќе ми беше сосема поинаков да не се случеше тоа. Бев тинејџер кога се случи. Многу обврски паднаа на мој грб, а се трудев да ѝ помагам на мајка ми колку што можев. Таа максимално се жртвуваше за мене и сестра ми и затоа ќе ѝ бидам вечно благодарен“, раскажал тој.
