Често е тешко да се знае колку сон всушност ни е потребен, но новите истражувања сугерираат дека помалку од седум часа може да го зголеми ризикот од дијабетес тип 2. Научниците сега ја утврдија оптималната количина на сон во минута за да се избегне инсулинска резистенција.
Експертите тврдат дека на повеќето здрави возрасни им се потребни помеѓу седум и девет часа сон навечер, но ова е прилично општа препорака што зависи од возраста и индивидуалните потреби на секоја личност. Често е тешко да се знае која е точната мерка, но научниците сега дојдоа до загрижувачко откритие. Имено, тие сугерираат дека спиењето помалку од седум часа може значително да го зголеми ризикот од развој на дијабетес тип 2, болест која често се нарекува „тивок убиец“ поради нејзините подмолни симптоми.
Кинеските истражувачи, кои следеле повеќе од 23.000 возрасни Американци, откриле дека оптималното времетраење на спиењето за да се избегне инсулинска резистенција, што е знак за дијабетес, е точно седум часа и 19 минути навечер. Нивните наоди, објавени во списанието BMJ Open Diabetes Research and Care, исто така покажаа дека подолгото спиење за време на викендот може дури и да го зголеми ризикот од инсулинска резистенција. Ова укажува дека обидот да се надомести спиењето подоцна во текот на неделата не може секогаш да го компензира претходното лишување од сон.
Во нивната студија, научниците ја процениле проценетата стапка на отстранување на гликоза (eGDR) од страна на учесниците, клучен индикатор за инсулинска резистенција. Колку е пониско нивото на eGDR, толку е поголема инсулинската резистенција. Оваа вредност се пресметува со испитување на нивото на шеќер во крвта на гладно, обемот на половината и крвниот притисок на лицето. Учесниците во студијата пријавиле просечно седум и пол часа спиење во текот на работната недела, а малку помалку од половина, 48 проценти за да бидеме прецизни, рекле дека спиеле подолго за време на викендите за да го надоместат сонот. Како што споменавме, оптималното времетраење на спиењето за да се избегне инсулинска резистенција било седум часа и 19 минути, а секој подолг или пократок сон имал негативен ефект врз eGDR.
Понатамошната анализа покажа дека дополнителниот сон за време на викендот е корисен за инсулинската резистенција, но само умерено. Кај оние кои спиеле повеќе од оптимално во текот на работната недела и додале повеќе од два часа надополнување на спиењето за време на викендот, е забележан помал eGDR, што укажува на поголем ризик од инсулинска резистенција. Авторите заклучија дека надополнувањето на спиењето за време на викендот „е корисно само во умерени количини и особено за оние на кои им недостасува сон во текот на неделата, додека може да биде штетно за оние кои веќе спијат доволно“.
Професорот Навид Сатар, експерт за кардиометаболна медицина на Универзитетот во Глазгов, кој не бил вклучен во студијата, ги коментирал наодите. „Постојат многу докази што покажуваат дека пократкиот сон, обично помалку од седум часа навечер, е поврзан со поголем ризик од развој на дијабетес тип 2. Лошиот сон го нарушува апетитот, што значи дека луѓето често јадат повеќе по лош ноќен сон, а самиот факт што сме будни подолго создава повеќе можности за јадење. Покрај тоа, недоволниот сон може директно да влијае на клучните хормони, вклучувајќи ги и хормоните на стрес, кои влијаат на нивото на гликоза“, објасни тој. Иако забележа дека резултатите мора да се толкуваат со претпазливост бидејќи студијата е опсервациска, тој додаде дека генетските студии исто така сугерираат дека луѓето предиспонирани за пократок сон се изложени на поголем ризик од иден дијабетес, што ја зајакнува веројатноста за причинско-последична врска.
„Практичната порака е дека луѓето треба напорно да работат на развивање добра хигиена на спиење: одење во кревет во исто време, создавање рутина за релаксација пред спиење и намалување на употребата на екрани, особено мобилни телефони, еден час пред спиење. Лесниот пристап до дигитални одвлекувања на вниманието веројатно придонесува за намалување на квалитетот и времетраењето на спиењето, што пак може да придонесе за повеќе случаи на дебелина и дијабетес“, заклучи Сатар.
Подмолна болест на модерното време
Дијабетес тип 2 се јавува кога телото не произведува доволно инсулин или произведениот инсулин не функционира правилно. Овој хормон е неопходен за намалување на нивото на шеќер во крвта, а долгорочните високи нивоа на шеќер можат да предизвикаат срцеви и мозочни удари, како и проблеми со очите, бубрезите и стапалата. Заболените често мора да ја менуваат исхраната, да земаат лекови секојдневно и да одат на редовни прегледи. Симптомите на состојбата, која се дијагностицира преку крвен тест, вклучуваат прекумерна жед, замор и потреба за почесто мокрење, но многу луѓе немаат никакви симптоми, поради што болеста се нарекува „тивок убиец“.
извор:попара.мк
фото:Freepik
